bezład


bezład
bezład {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. bezładadzie, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'stan charakteryzujący się brakiem porządku, organizacji, ładu; chaos, bałagan, nieład': {{/stl_7}}{{stl_10}}Bezład na budowie. Interesanci narzekali na bezład w urzędzie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bezład — m IV, D. u, Ms. bezładadzie, blm «brak organizacji, ładu; zamęt, nieporządek, bałagan» Wojsko ucieka w bezładzie. W mieszkaniu panuje bezład …   Słownik języka polskiego

  • chaos — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. chaossie, blm {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stan, w którym pomiędzy obserwowanymi elementami (które powinny tworzyć coś zorganizowanego) nie ma żadnego porządku, nic nie …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • Babel — książk. Wieża Babel «różnojęzyczne zbiorowisko ludzi; także: brak porozumienia, zamęt, bezład, zamieszanie»: Dworce lotnicze, wieże Babel dzisiejszego świata, mają w sobie coś fascynującego. Jak w kalejdoskopie mieszają się najrozmaitsze odcienie …   Słownik frazeologiczny

  • Babel — ż ndm ∆ Wieża Babel «według Biblii: wieża budowana w Babilonie, mająca sięgać nieba, której budowniczych Bóg ukarał za pychę pomieszaniem języków» przen. «zbiorowisko ludzi mówiących różnymi językami; zamęt, bezład, zamieszanie» ‹Babel, hebrajska …   Słownik języka polskiego

  • bez- — 1. «przedrostek wyrazów pochodnych utworzonych od połączeń przyimka bez z rzeczownikiem w dopełniaczu» a) «tworzy przymiotniki z sufiksami owy, ny, y (po k, g: i) np. bezcelowy (od bez + celu), bezgotówkowy, bezksiężycowy; bezbłędny, beznadziejny …   Słownik języka polskiego

  • bezhołowie — n I, blm pot. «zakłócenie zwykłego porządku; bezład, zamieszanie, chaos, nieład» Panuje gdzieś bezhołowie. ‹ukr.› …   Słownik języka polskiego

  • bezkrólewie — n I; lm D. bezkrólewiewi «w monarchiach elekcyjnych: okres od śmierci lub abdykacji króla do koronacji jego następcy» przen. «bezład wynikający z braku osoby kierującej, dyrektyw, zarządzeń» …   Słownik języka polskiego

  • bezrząd — m IV, D. u, Ms. bezrządądzie, blm «brak rządu; nieład, nieporządek, bezład, anarchia» Bezrząd w państwie, w domu …   Słownik języka polskiego

  • burza — ż II, DCMs. burzarzy; lm D. burz «gwałtowne zakłócenie równowagi atmosferycznej, połączone z silnym wiatrem, często z grzmotami i piorunami oraz z obfitymi opadami» Burza gradowa, śnieżna, huraganowa, z piorunami. Burza na morzu. Zbiera się na… …   Słownik języka polskiego

  • nieład — m IV, D. u, Ms. nieładadzie, blm «brak ładu; bezład, chaos, nieporządek, zamęt» Nieopisany nieład. Wewnętrzny nieład. Nieład myśli. Ubranie, włosy w nieładzie. W mieszkaniu panował nieład. ∆ Artystyczny nieład «nieład nie pozbawiony cech… …   Słownik języka polskiego